بحران آب در ایران تنها یک چالش اقلیمی نیست؛ بلکه به شدت با مدیریت منابع مالی و اقتصادی گره خورده است. در شرایطی که محدودیت منابع مالی دولت و هزینه های بالای طرح های زیرساختی، اجرای پروژه های حیاتی را کند کرده است، «انضباط مالی» به عنوان کلیدواژه ای برای عبور از بن بست های موجود مطرح می‌شود. نوآوری در این حوزه، از شیوه های قیمت گذاری تا بهره وری در هزینه کرد، می تواند سرنوشت امنیت آبی کشور را تغییر دهد. در این میان بلاک چین به عنوان یکی از ابزارهای ریاضی می تواند نقش قابل توجهی در نظم دهی، شفافیت و البته پیشگیری هوشمندانه داشته باشد. البته بلاک‌چین معجزه نمی‌کند، اما به ما ابزاری می‌دهد که راهکار شفافیت سیستماتیک را عملیاتی کنیم.
به عبارت ساده بلاک چین یعنی دفتر حساب مشترک و غیر قابل دستکاری که عموم مردم به آن دسترسی دارند. در این دفتر هر عدد جدیدی برای همگان قابل مشاهده بوده و تغییر اطلاعات قبلی ممکن نیست. بلاک‌چین سیستمی است که به جای «اعتماد کردن به آدم‌ها»، ما را مجبور می‌کند «به ریاضیات و شفافیتت عمومی اعتماد کنیم». به عبارتی بلاک چین  از یک سو با شفاف سازی کلیه درآمدها و یارانه‌های پنهان فروش آب، نقش قابل توجهی در سیستم قیمت گذاری (به ویژه قیمت گذاری پلکانی) ایفا می کند و از سوی دیگر مسیری شفاف در بودجه ریزی و هزینه کرد را ترسیم می کند. بودجه ای قابل تحقق و قابل ردیابی که می تواند بهره وری واقعی را به ثمر رسانده و ابزاری برای ارزیابی توانمندی مدیران حوزه آب باشد. ابزاری که خروجی واقعی را جایگزین گزارش نویسی های کاغذی کرده و میدان عمل راتقویت می کند. 
به طور کلی انضباط مالی در حوزه آب ایران، یک انتخاب نیست؛ بلکه یک ضرورت بقا است. بدون اصلاح ساختارهای مالی، حتی پیشرفته ترین فناوری های شیرین‌سازی نیز در برابر فرسودگی شبکه و کمبود نقدینگی شکست خواهند خورد. نوآوری در مدیریت مالی، همان قطعه گمشده پازل مدیریت منابع آب در ایران است.

سعید مطهری
رئیس گروه حسابرسی داخلی